انجمن فرهنگی، آموزشی و گردشگری شاهدان شیراز تقدیم میکند:

انجمن فرهنگی، آموزشی و گردشگری شاهدان شیراز با مدیریت محمدرضا رفیعی‌راد، در روز ۲۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ و همزمان با روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و روز پاسداشت زبان پارسی، آیینی باشکوه و فرهنگی را در فضای روح‌نواز آرامگاه سعدی شیرازی برگزار کرد؛ رویدادی که با حضور جمعی از استادان، پژوهشگران، فرهیختگان، علاقه‌مندان به ادب فارسی و دوستداران فرهنگ ایرانی، جلوه‌ای ارزشمند از ارج‌نهادن به میراث گرانسنگ زبان و ادبیات فارسی را به نمایش گذاشت.

این مراسم در جوار آرامگاه شیخ اجل سعدی شیرازی، شاعر بلندآوازه و سخن‌سرای نامدار ایران‌زمین، برگزار شد؛ مکانی که خود نمادی از شکوه زبان فارسی و تداوم اندیشه و فرهنگ ایرانی در طول قرون متمادی است. در این آیین، حاضران با گرامیداشت مقام والای حکیم ابوالقاسم فردوسی، خالق جاودانه شاهنامه، به نقش بی‌بدیل وی در پاسداری از زبان فارسی و هویت فرهنگی ایرانیان پرداختند.

حضور ارزشمند استادان و چهره‌های برجسته فرهنگی از جمله استاد دکتر هدایت باقری، استاد دکتر یاسر موحدفرد، بانو دکتر عسکری و استاد بهادر امیرعضدی، بر غنای علمی و فرهنگی این برنامه افزود. سخنرانی‌ها و مباحث مطرح‌شده در این نشست، بر اهمیت حفظ و گسترش زبان فارسی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان هویت ملی و فرهنگی ایرانیان تأکید داشت و جایگاه فردوسی را به‌عنوان پاسدار بزرگ این میراث سترگ مورد توجه قرار داد.

در بخش‌های مختلف این برنامه، حاضران ضمن مرور ابعاد گوناگون شخصیت، اندیشه و آثار حکیم فردوسی، به بررسی نقش شاهنامه در حفظ تاریخ، فرهنگ، اسطوره‌ها و ارزش‌های اخلاقی ایران پرداختند. همچنین از جایگاه زبان فارسی به‌عنوان پلی میان نسل‌ها و عامل پیوند اقوام و فرهنگ‌های گوناگون سخن به میان آمد و بر ضرورت پاسداری از این میراث گرانبها در روزگار معاصر تأکید شد.

فضای معنوی آرامگاه سعدی، در کنار حضور استادان و دوستداران فرهنگ و ادب، حال‌وهوایی ویژه به این مراسم بخشیده بود؛ به‌گونه‌ای که این گردهمایی فرهنگی به محفلی برای هم‌اندیشی، گفت‌وگو و تجلیل از بزرگان ادب فارسی تبدیل شد. شرکت‌کنندگان در این آیین، ضمن ادای احترام به مقام فردوسی بزرگ، بر نقش بی‌بدیل زبان فارسی در تداوم فرهنگ و هویت ایرانی تأکید کردند.

انجمن فرهنگی، آموزشی و گردشگری شاهدان شیراز همواره کوشیده است با برگزاری برنامه‌های فرهنگی، ادبی و آموزشی، زمینه آشنایی هرچه بیشتر نسل امروز با مفاخر و میراث فرهنگی ایران را فراهم آورد و این آیین نیز گامی دیگر در مسیر پاسداشت زبان فارسی و تکریم بزرگان فرهنگ و ادب این سرزمین به شمار می‌رود.